انجمن کوه نوردان ایران دفتر نمایندگی قائمشهر

Qa'emshahr Alpine Club

برگزاری دوره ی پزشکی کوهستان
نویسنده : وحید متانی - ساعت ٩:٥٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٩ اسفند ۱۳٩٥
 
کارگروه آموزشی هیئت کوهنوردی و انجمن کوه نوردان قائمشهر:

دوره ی آموزشی مقدماتی پزشکی کوهستان  ۲۳ اسفند با حضور علاقمندان در دفتر هیئت کوه نوردی قائمشهر برگزار شد.
سپاس از دکتر مساعدیان مدرس این دوره و آقای نوربخش رئیس هیئت کوه نوردی قائمشهر و سینا سراجیان و دیگر دوستان بابت همکاری در برگزاری این دوره.
این دوره شامل مباحثی عبارتند از: بیماریهای ارتفاع، ادم ریوی، ادم مغزی، سرمازدگی، هیپوترمی، صاعقه زدگی، تغذیه کوهستان، آفتاب سوختگی. . . بوده است.

 
 
 
 
 

 
 
بیماری های ارتفاع
نویسنده : وحید متانی - ساعت ۱۱:٠٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٦ مهر ۱۳٩٥
 
سه تعریف توافق شده از ارتفاع:
1- بالاتر از 1500 متر.
2- حدود 1000 متر از محل زندگی دائمی مرتفع تر باشد.
3- هر مکان مرتفع تر از ارتفاع مناطق برفگیر در ارتفاعات آلپ.
تقسیم بندی ارتفاع: 
1- ارتفاع متوسط  ( 1500 متر - 2500 متر)
تغییرات فیزیولوژیک بدن ناشی از هایپوکسی (کاهش اکسیژن) محسوس است.
2- ارتفاع بلند (2500 متر - 3500 متر)
بروز علائم بیماری ارتفاع گرفتگی در صورتی که سریع صعود کنیم،رخ می دهد."انجام صعود سرعتی"
3- ارتفاع بسیار بلند ( 3500متر - 5800 متر)
میزان اشباع خون شریانی از اکسیژن، به زیر 01 درصد سقوط میکند و بروز بیماری ارتفاع گرفتگی (کاهش بارز اکسیژن خون در حین فعالیت)، شایع می باشد.
4- حد نهایی ارتفاع (بیش از 5800 متر)
در صورت عدم  آمادگی های لازم ،تطابق موثر قابل حصول نبوده و پسرفت پیشرونده فیزیولوژیک رخ میدهد.
عدم امکان ادامه حیات به طور دائم و ایجاد هایپوکسی در حالت استراحت در این وضعیت وجود دارد .

 
بیماری هایارتفاع:
آن دسته از بیماری هایی که مستقیماً به کاهش اکسیژن ناشی از کاهش فشار جو مربوط می شود.
شامل: 1- کوه گرفتگی حاد 2- ادم ریوی ناشی از ارتفاع 3- ادم مغزی ناشی از ارتفاع.
عوامل مستعد کننده کوه گرفتگی حاد عبارتند از :
ارتفاع صعود شده و بخصوص ارتفاع محل خوابیدن - سرعت صعود - میزان فعالیت بدنی و وزن بار حمل شده -سوابق بیماری یا تاریخچه پزشکی - سن و جنس - گیج شدن بیش از حد در حین افزایش تهویه ریوی - کوتاه بودن زمان نگهداری نفس.
علایم :
سردرد , تهوع , استفراغ , بی اشتهایی , گیجی , احساس خستگی , اختلالات خواب.
پیشگیری: 1- صعود مرحله ای و تدریجی متناسب با سطح برنامه 2- بهره گیری از داروهای ارتفاع مانند استازولامید(250 میلی گرم دو بار یا 500 میلی گرم یک بار در روز - زمان مصرف: یک روز قبل از اجرای برنامه و در حین اجرای برنامه)
درمان:
توقف افزایش ارتفاع - کاهش ارتفاع درصورتی که بهبودی ایجاد نگردد و یا اینکه بیماری تشدید گردد - کاهش سریع ارتفاع در صورتی که علائم یا نشانه های خیزمغزی یا ریوی وجود داشته باشد -اکسیژن درمانی - استفاده از کیسه گامو یا محفظه پر فشار - گرم نگهداشتن بیمار-قرارگیری بیمار به وضعیت نیمه نشسته.