انجمن کوه نوردان ایران دفتر نمایندگی قائمشهر

Qa'emshahr Alpine Club

این برگه پس از خوانده شدن خود به خود از بین نمی رود!

این برگه پس از خوانده شدن خود به خود از بین نمی­رود!

آیا تا به حال فکر کرده­اید که یک برگ کاغذ پس از خوانده شدن به کجا می­رود؟

شاید باورنکنید که سرنوشت این کاغذ تا چه حد با سرنوشت ما انسان­ها گره خورده است. این فقط یک تکه کاغذ نیست. این سرنوشتی است که انسان­ها برای یک درخت آفریدند. این کاغذ می­توانست برگی از یک درخت یا قسمتی از تنه­ی آن باشد و جزئی از طبیعت! طبیعتی که زندگی انسان­ها بی­شک در ابعاد مختلف بدان وابسته است. اما اکنون به صورت برگی کاغذ دردستان شماستوسرنوشتش میتواند جایی در روی سنگفرش خیابان، درون جوی آب، در تکه زمینی متروک در گوشه ه­ای از شهر، و یا رودخانه ه­ای دورافتاده و یا حتی رودخانه ه­ای باشد که درست از وسط شهر شما عبور میکند و یا می­تواند به صورت زباله­ای در جنگل درآید. چه خوب است اگر سرنوشت این کاغذ در مسیر بازیافت و استفاده مجدد باشد که طبیعت کمتری هرروزه نابود گردد.

چگونه این اتفاق می­افتد؟؟

این اتفاق هنگامی امکان­پذیر است که شما زباله­ هایتان را در خیابان، در جوی آب، در جنگل و رودخانه و یا هر مکانی که در دسترس و راحت­تراست نریزید. شاید نگه داشتن این کاغذ یا دستمال کاغذی، پوست آدامس و یا هر زباله دیگر در دستانتان یا در کیفتان به طور موقت تا زمان رسیدن به مکانی برای دفع زباله مثل سطل­های زباله کار راحتی به نظر نرسد؛ شاید ریختن انبوه زباله­هایمان در جوی خیابان کاری لذت­بخش و آسان به نظر آید؛ شاید به این روش زندگی عادت کرده باشیم. اما به آنروز بیاندیشید که دیگر هوایی پاکیزه­ برای تنفس نداریم، چون مملو از گرد و غبار و میکروب­هایی است که با انبار کردن زباله ها ایجاد کردیم؛ روزی که آب آشامیدنی­مان آنقدر آلوده باشد که بین نوشیدن و رفع تشنگی یا ننوشیدن آن همیشه در درنگ باشیم. روزی که بوی بد زباله­ ها و آلودگی ناشی از آن­ها زندگی­مان را به ورطه­ی نابودی کشانده است. ماهی­ های مصموم، آب و دریای آلوده، مناظر زشت و کثیف هم اکنون نیز زندگی ما را تحت تاثیر قرار داده است. هر روزغفلت به بهای کاهش زمان تنفس و بقای خودمان و عزیزانمان است.

تغییر سرنوشت­مان و تبدیل آن به زندگی دور از آلودگی و طبیعتی نابود شده، با دستان خودمان امکان پذیر است. بیایید فردایمان را به دور از زشتی و آلودگی ترسیم کنیم.

بیایید آلودگی را به راحتی وارد محیط زندگی خود و عزیزانمان نکنیم.

از همین برگ کاغذ شروع کنیم؟

نگین ولیزادگان-کارشناس ارشد محیط زیست

 

+   وحید متانی ; ٩:۳٢ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۳٠ تیر ۱۳٩۳

برودپیک؛ پایان غم‌بار یک تلاش ارزشمند

یک سال گذشت...

هنگامی که در حدود ساعت 7:30 بامداد پنج شنبه 27 تیر 1392 آیدین بزرگی از جایی در نزدیکی‌های قله‌ی 8047 متری برودپیک با کیومرث بابازاده در تهران تماس گرفت و گفت که او و دو همراهش، پویا کیوان و مجتبی جراهی، دیگر نمی‌توانند حرکت کنند و نیاز به کمک دارند، گویی که آب سردی بر چشم‌انتظاران آن سه کوه‌نورد بی‌باک ریخته شد. 

دو روز پیش از آن، خبر رسیده بود که تیم جوان سه نفره، با به پایان رساندن "مسیر ایران" بر رخ جنوب غربی قله‌ی 8047 متری برودپیک، به قله رسیده ‌است. هزاران نفر منتظر بودند که تیم به پایین برسد تا در شیرینی نخستین گشایش مسیر ایرانیان روی یک قله‌ی بلند سهیم شوند. اما، تا غروب شنبه که آخرین پیام‌های آیدین با تلفن ماهواره‌ای به تهران رسید، و تا سه روز پس از آن (1 مرداد) که آخرین تلاش‌های جستجو به پایان رسید، حتی محل دقیق آن سه کوه‌نورد، شناخته یا دیده نشد.

فکر گشودن مسیر نو بر روی برودپیک، از سال‌ 1377 در باشگاه کوه  نوردان آرش، بر پایه‌ی پیشنهاد و طرح رامین شجاعی، رقم خورده بود. اما در تابستان 1388 بود که با پیگیری‌های کیومرث بابازاده برای سازمان‌دهی کار و با تامین بخش مهمی از هزینه‌ی برنامه از سوی یک شرکت، برنامه صورت جدی گرفت و تیم باشگاه (با سرپرستی بابازاده) راهی منطقه شد. در آن سال، چند تن از تیم ده نفره‌ی باشگاه آرش توانستند از دهلیزی در جنوب غربی برودپیک کار خود را آغاز کنند و سپس از روی یک یالچه تا ارتفاع 6230 متر بروند و پس از آن با حرکت افقی خود را به موازات مسیر عادی برسانند و از ارتفاع 6250 متر، تا چادرگاه سوم مسیر عادی برودپیک (7000 متر) پیش روند. مجموع زمان صرف شده برای گشایش این مسیر نو، از چادرگاه اصلی تا بازگشت به آن، حدود چهل روز بود. در این تیم، آیدین بزرگی یکی از قوی‌ترین و پرکار ترین افراد بود.

 

دو سال بعد، تیم شش نفره‌ی دیگری از باشگاه آرش به سرپرستی رضا کاظمی‌لر به منطقه رفت. این تیم پیش از رفتن به منطقه، یک دوره آموزش دوهفته‌ای صعودهای ترکیبی را در قزاقستان زیر نظر کوه‌نورد بزرگ، دنیس اوروبکو گذرانده بود. این تیم، حدود یک ماه از چادرگاه اصلی به بالا در منطقه کار کرد و از مسیر عادی تا چادرگاه 3 رفت. در آخرین تلاش، آیدین بزرگی، افشین سعدی و مجتبی جراهی توانستند از چادرگاه سوم مسیر عادی، با حدود 400 متر اریب (تراورس) جدید به سمت راست تا ارتفاع نزدیک به 7200 متر بروند.  اما به علت خراب شدن هوا و پایان یافتن فصل صعود، گروه نتوانست مسیر را به سوی قله ادامه دهد.

 تلاش سوم برای تکمیل مسیر ایران بر روی برودپیک، در تابستان 1392 صورت گرفت، و این بار فقط پنج نفر، به سرپرستی رامین شجاعی (مقیم کانادا)، عازم منطقه شدند که یکی از آنان (پویا کیوان) از باشگاه کوه‌نوردی دماوند بود و دیگران از باشگاه آرش. در این سال، قرار بر این بود که تا چادرگاه سوم از مسیر عادی بروند، و از آن‌جا به روش سبکبار (آلپی) یعنی بی‌ رفت و برگشت روی مسیر و در یک حمله، تا قله صعود کنند و از مسیر عادی به چادرگاه سوم برگردند (در دو برنامه‌ی پیشین، کل کار به روش محاصره‌ای انجام شده بود). گروه، پس از شش روز راه‌پیمایی از اسکولی، در روز پنجم تیر ماه در چادرگاه اصلی مسیر عادی برودپیک مستقر شد.

دو هفته‌ی بعد، صرف برپا کردن چادرگاه‌های بالاتر و "هم‌هوایی" (عادت دادن بدن به شرایط کمبود اکسیژن در ارتفاع) شد. در ساعت 4 بعد از ظهر پنج شنبه 20 تیر، سه عضو "تیم حمله": آیدین بزرگی، پویا کیوان و مجتبی جراهی از چادرگاه اصلی حرکت کردند و در ساعت 12 شب به چادرگاه 2 و در ساعت 4 بعد از ظهر روز جمعه 21 تیر با حمل  کوله باری سنگین به چادرگاه 3 رسیدند. آن سه جوان، با چهار روز تلاش نفس‌گیر در حد فاصل 7000 متر تا 8000 متر، که مانند آن در کوه‌نوردی ایران دیده نشده بود، در بعد از ظهر 25 تیر خود را از یک مسیر نو به قله‌ی 8047 متری برودپیک رساندند و خبر صعود خود را به تهران و چادرگاه‌های پایین دادند. آنان شب را در ارتفاع حدود 8000 متر، میان قله‌ی اصلی و قله‌ی فرعی برودپیک گذراندند. روز بعد، در هوایی مه‌آلود، راه را گم کردند و پس از پایین و بالا رفتن‌هایی فرساینده، در بعد از ظهر باز هم در نزدیکی‌های ارتفاع مرگبار 8000 متر مجبور به زدن چادر شدند. در این حال، سه روز بود که آب و غذایی نخورده بودند.

در صبح روز 27 تیر، آیدین با تهران تماس گرفت و گفت که دیگر نمی‌توانند حرکت کنند و نیاز به کمک دارند. اما، شوربختانه، فصل صعود رو به پایان بود و کوه‌نوردان زیادی در منطقه نبودند و در عین حال دو عضو ایرانی دیگر تیم برودپیک هم توان و امکان کمک‌رسانی را نداشتند. با این وجود، تلاش زیادی برای رفتن به بالا انجام شد؛ دو راهنمای پاکستانی از چادرگاه اصلی به سوی قله رفتند؛ و ترتیب دو پرواز بالگرد به همراه یک متخصص جستجو و نجات آلمانی داده شد که تمام این‌ها بی‌نتیجه بود.

 آخرین تماس تلفنی آیدین با پایین، در شامگاه 29 تیر انجام شد، و دو عضو ایرانی باقی مانده (رامین شجاعی و افشین سعدی) در روز سوم مرداد با بار سنگین اندوه از دست دادن سه همنورد خویش، آن کوهستان را ترک گفتند و راهی شهر شدند.

در "سوگواره‌ی برودپیک" روزنامه‌ی دنیای اقتصاد 26/4/93 چاپ شد.

+   وحید متانی ; ٩:۱۳ ‎ق.ظ ; شنبه ٢۸ تیر ۱۳٩۳

یادبود فاتحان «مسیر ایران» در برودپیک

در سالگرد «گشایش مسیر ایران در برودپیک» و  به یاد قهرمانان برودپیک، آیدین بزرگی، مجتبی جراهی و پویا کیوان و به همت خانواده های آنان مراسم یادبودی با عنوان «صعودی به قلب ها، یادبود فاتحان مسیر ایران در برودپیک» تدارک دیده شده است.

از تمامی دوستان و همنوردان عزیز دعوت می شود با شرکت در این مراسم یاد این قهرمانان را جاودان نگه دارند.

این مراسم روز سه شنبه 24 تیر ماه 1393 از ساعت 18 در سالن سبز پارک پردیسان برگزار خواهد شد.

+   وحید متانی ; ٩:٠۸ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱٥ تیر ۱۳٩۳

قائمشهر میزبان دومین دوره برگزاری جشن باستانی تیرگان و روز ملی دماوند

قائمشهر میزبان دومین دوره برگزاری جشن باستانی تیرگان و روز ملی دماوند

کانون مهندسین قائمشهر در راستای ترویج فرهنگهای بومی و سنتی جشن باستانی تیرگان و بزرگداشت روز ملی دماوند را در سالن شهرداری قائمشهر برگزار نمود.

جشن تیرگان و روز ملی دماوند برای دومین سال متوالی، عصر پنجشنبه 29 خرداد 93 به همت کمیتۀ فرهنگی و روابط عمومی کانون مهندسین قائمشهر، با حضور میهمانان ویژه ای همچون محمود جوادیان (وهمن کوتنایی) شاعر، داستان نویس و پژوهندۀ ادبی و هنری، مسعود مولانا دبیر اجرایی شورای هماهنگی سمن های زیست محیطی شمال کشور-مازندران،آقای محمدعلی صالح زاده رئیس هیئت مدیره کانون مهندسین قائمشهر، خانم مهری نمایندۀ سازمان نظام مهندسی مازندران و همین طور نمایندگان سازمان های مردم نهاد همچون انجمن دوست داران دماوندکوه،انجمن کوه نوردان قائمشهر،جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست،انجمن توسعه پایدار،جمعیت توانمندسازی پارسیان و شورای شهر و شهرداری قائمشهر، همراه با مهندسین علاقه مند و دوستدار دماوندکوه برگزار گردید.

سخنرانی محمود جوادیان استاد ادبیات و سراینده سرود ملی دماوند پیرامون جشن تیرگان-روز ملی دماوندکوه و اجرایی تئاتر به نویسندگی و کارگردانی منیژه معصومی، نمایش کلیپ دماوند، فال کوزه و اهدای دستبند تیرگان (بندی به نام تیر و باد که از ۷ ریسمان به ۷ رنگ متفاوت بافته شده بود) همراه با موسیقی سنتی از بخش های مختلف و جذاب این همایش بوده است.در پایان این همایش مسعود مولانا نماینده انجمن دوستداران دماوندکوه و دبیر اجرایی شورای هماهنگی سمنهای زیست محیطی شمال کشور-مازندران ضمن تقدیر و تشکر از کانون مهندسین قائمشهر،این همایش را اقدامی جهت فراگیر شدن جشن تیرگان و روز ملی دماوند توصیف کرد.

 

 

+   وحید متانی ; ۳:٢۱ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱٥ تیر ۱۳٩۳

درخواست از دفتر های نمایندگی انجمن کوه نوردان ایران

 

با توجه به جایگاه برجسته ی دفتر های نمایندگی انجمن در شهر های مختلف،از هیات های اجرایی و اعضاءمحترم (در شهر هایی که انجمن نمایندگی ندارد) در خواست می شود نسبت به موارد زیر اقدام نمایند:

1- ارسال خلاصه فعالیت ها در شش ماه گذشته

2- ارسال گزارش مالی شش ماه گذشته

3- ارائه پیشنهاد و انتقاد به منظور ارتقای فعالیت های انجمن در زمینه های گوناگون

4- برگزاری مجمع عمومی شهرستان،در صورت به پایان رسیدن دوره تصدی هیات اجرایی شهرستان.

"با تشکر هیات مدیره انجمن کوهنوردان ایران"

+   وحید متانی ; ۳:٤٩ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٤ تیر ۱۳٩۳

دهمین جشن تیرگان (روز ملی دماوند)

انجمن دوستداران دماوندکوه برگزار می کند


دهمین جشن تیرگان (روز ملی دماوند) در واقع نماد همبستگی ملی مردم ایران است تا نشان دهند که همچنان در هر شرایطی در دفاع از سرزمین خویش همچون آرش ایستاده اند.

تاریخ برگزاری: 6 تیرماه 1393
مکان: دانشگاه پیام نور رینه

زمان شروع برنامه ها از ساعت 9 صبح شامل:

غرفه های زیست محیطی، صنایع دستی، غذا، میزگرد علمی زیست محیطی با حضور اساتید دکتر کهرم و مهندس درویش.

رقص های میدانی نواحی کشور: بختیاری، آذری، لری، لزگی و ... با کرنا و دهل.

برنامه های سالنی:

از ساعت 14 تا 17 شامل سخنرانی، موسیقی اقوام از شش نواحی کشور (مازندرانی، آذربایجانی، بختیاری، کردی، لری، فارس ) و ...

منتظر قدوم سبز شما هستیم.

با همکاری:

-    انجمن کوهنوردان ایران
-    دیده بان کوهستان (دکا)
-    بخشداری لاریجان
-    شورای شهر رینه
-    دانشگاه پیام نور رینه

+   وحید متانی ; ۱٠:۳٠ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱ تیر ۱۳٩۳

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir