انجمن کوه نوردان ایران دفتر نمایندگی قائمشهر

Qa'emshahr Alpine Club

نوروز 94 خجسته

نوروز 94 خجسته باد

تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی ، همت کن
و بگو ماهی ها ، حوضشان بی آب است.

شادی نمادی از زیستن آگاهانه است
و نمایشی از سپاسگزاری در برار یزدان پاک،
ما وارث این تفکریم.
شاد باش و شاد زندگی کن که  شاد زیستن انتخاب است نه اتفاق.

+   وحید متانی ; ۱۱:۱۸ ‎ب.ظ ; جمعه ٢٩ اسفند ۱۳٩۳

23 اسفند روز جهانی حفاظت از رودخانه ها

23 اسفند روز جهانی حفاظت از رودخانه ها

International Day of Action for Rivers 2015 Qaemshahr - March 14

به مناسبت روز جهانی حفاظت از رودخانه ها گروهی از نمایندگان انجمن کوه نوردان ایران دفتر نمایندگی قائمشهر با همکاری انجمن توسعه پایدار بر آن شدند تا با شعار: «بگذاریم سیاهرود آینة آسمان شهرمان باشد» به بررسی و ارزیابی آلودگیهایی بپردازند که گریبانگیر رودخانة سیاهرود شده­ اند. و چهره ی معصومانة رودخانه را مات و تیره رنگ جلوه می دهند.

گفته می شود رودخانه سیاهرود از به هم پیوستن ‎ 30رود و نهر پدید آمده و به همین دلیل در گذشته به آن «سی رود» گفته می شد. که پس از سال ها به سیاهرود معروف شده است. برخی سرشاخه های سیاهرود از بخشهای بالادست روستاهای رِیکنده، سید ابوصالح، صِف کتی، چِپی، گل افشان، قادیکلا، آهنگرکلا و چال زمین آغاز می شوند که به تدریج تا روستای آهنگرکلا به یکدیگر می پیوندند و پس از گذر از روستای ساروکلا و میانرود به منطقة شهری قائمشهر وارد می شوند. رودخانه 5 کیلومتر از مسیر 51 کیلومتری خود را میان مناطق مسکونی شهرستان قائمشهر طی می کند. پس از خروج از قائمشهر در منطقه لاریم جویبار به «لاریم رود» می پیوندد. و با گذشتن از جوار شهرک ساحلی شاهین خزر، به دریای کاسپین وارد می گردد.

وارد شدن پسماندهای شهری و بیمارستانی، تجمع زباله های خانگی در حاشیه این رودخانه از جمله عوامل شهری هستند که موجب آلودگی و در نتیجه ازدست رفتن اکسیژن آب شده اند. بنابریان در این سالها ادامه حیات برای موجوداتی که نیاز به اکسیژن دارند غیرممکن شده است. البته آلودگیهای سیاهرود محدود به آلودگیهای شهری نیست. در واقع آبی که به منطقه ی شهری وارد می شود آبی شفاف و زلال همانند بسیاری از رودخانه ها نیست.گروه به هدف شناسایی عوامل خارج شهری، بازدید از سرشاخه های این رودخانه را در برنامه کار خود قرار داد.

مشاهدات و نتایج به دست آمده این برنامه:

1-انبوهی از زباله های خانگی (انواع پلاستیک ها و بطری های یکبار مصرف و پارچه ها) و پسماندهای کشاورزی (سموم کشاورزی) در مسیر این سرشاخه ها مشاهده می شوند.

2-در منطقة ریکنده با برخی از ساکنین گفتگو شد و در رابطه با تاریخچه ی منطقه و شناسایی سرچشمه ها، اطلاعاتی بدست آمد.

3-به نظر میرسد رشد جمعیت، افزایش زباله های غیرقابل جذب مانند پلاستیکها و دیرجذب مانند فلزات و شیشه ها در دهه های اخیر و همچنین عدم وجود راهکاریی مناسب برای امحاء زباله ها، از مهمترین عوامل آلودگیهای آب و حاشیة سرشاخه ها و در نتیجه سیاهرود بوده اند.

4-به جهت بررسیهای دقیقتر سرچشمة سرشاخة ریکنده پیمایش شد. نکتة قابل توجه آنکه با دور شدن از مناطق مسکونی و محلهای گذرِ انسان حجم زباله ها به میزان  چشمگیری کاهش می یابد. آب رودخانه زلال و شفاف و بر تعداد آبزیان افزوده می شود.

5-در مسیر بازگشت، گروه به جمع آوری زباله ها در مناطق پایین دست این سرشاخه پرداخته است.

6-در پایان بنر روز جهانی حفاظت از رودخانه ها جنب پل رودخانه سیاهرود در منطقة شهری قائمشهر نصب شده است.

گزارش و عکس ها:رکسانا رضوی

+   وحید متانی ; ٦:٢۸ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢٥ اسفند ۱۳٩۳

روز جهانی حفاظت از رودخانه ها

بگذاریم سیاهرود آینه ی آسمان شهرمان باشد


23 اسفند روز جهانی حفاظت از رودخانه ها
بازدید از گذر رودخانه سیاهرود بر قائمشهر

جمعه 22 اسفند 93

انجمن کوه نوردان ایران دفتر نمایندگی قائمشهر با همکاری رودهای جهانی

+   وحید متانی ; ٩:٥٤ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩۳

سخنرانی دکتر صفائیان دردانشگاه کشاورزی بمناسبت هفته درختکاری 19 اسفند

دکتر صفائیان / هفته درختکاری 19 اسفند

تو را چه سود / از باغ و درخت
/ که با یاس ها / به داس سخن گفته ای
آنجا که قدم بر نهاده باشی
گیاه از رستن تن می زند/// چرا که تقوای اب و خاک را // هرگز باور نداشتی

با سلام و اظهار قدردانی از فرصت داده شده و با تشکر از دوستانی که این جایگاه را بمن سپرده اند
خواسته شد در مورد منابع طبیعی صحبت کنم،
متاسفم که رسم سنتی تبریک گویی بمناسبت جشن منابع طبیعی را ضروری نمی بینم.
سخنانم را در 3 عنوان زیر به اختصار خواهم گفت ؛ امید است کاستی های صحبت و اشتباهات را صاحبنظران ندیده بگیرند.
1- چرا تخریب و نابودی منابع طبیعی ناگهان پدیدار و روز به روز نمایان تر می شود
/ مقصریا مقصران کیستند؟
2- به راستی منابع طبیعی چیست؟
3- و هشدارهایی برای مشکلات پیش رو
اکولوژیست ها می گویند اکوسیستم ها خود نظم و خود نگهدار هستند. و در اثر هر گونه دستکاری در آنها که به آن ساده کردن اکوسیستم می گویند. اکوسیستمها نخست مدارا و تحمل کرده، ناگهان از خود واکنش نشان می دهند. اغلب اوقات این واکنش ها غیر قابل جبران است، نمونه هایی از آن که این روزها شاهد شان هستیم فراوان است، مانند / خشک شدن دریاچه ارومیه، تالاب شادگان، دریاچه پریشان، هامون پوزک، تالاب گاو خونی، خشک شدن رودخانه ها، خشک شدن درختان و درختچه های جنگلها، شور شدن آبها، بروز سیل و سیلاب بخاطر تخریب جنگل و مرتع و… بدتر ازهمه کم آبی و آلودگی آب و هوا، ریز گردهای اهواز و مثال های فراوان دیگر که همگی شما از آنها آگاه هستید.
کافی است نظری به روزنامه ها بیاندازید و یا سری به طبیعت بزنید، من به عنوان یک مدرس اکولوژی دانشگاهی، با نزدیک به 50 سال کار در رشته منابع طبیعی از این اتفاقات بسیار دلتنگ و حتی شرمنده ام، براستی چه اتفاقی افتاده است ؟؟
آیا در تدریس و تحقیق ما مشکلاتی وجود داشته است، اگر مهندسین و دکترهای سد ساز، جاده ساز، کشاورزی، منابع طبیعی، مرتعدار، جنگلدار،….. تفکرات و دانش شان حاصل آموزش های ما باشد، وای برما، که بسیار باعث شرمندگی است، و اگر چنین باشد
نیاز به عذر خواهی از تمام ملت را ایران دارد.
براستی مقصر کیست؟
تازه بعد از اینهمه فاجعه های اکولوژیک که در اثر اجرای پروژه های غیر کارشناسانه رخ داده و – عواقب بد آنها روز بروز در حال ظاهر شدن است،
چگونه می شود زمزمه و پیشنهاد پروژه های خطرآفرین دیگری، مثل انتقال آب دریای خزر به کویر، ارتباط دریای خزر به خلیج فارس، دستکاری در ذخیره گاهای بیوسفر، واگذاری، جاده سازی و تغییر کاربری در جنگلها و مراتع و انجام کارهای غیر کارشناسانه دیگر را شاهد بود.
براستی آیا طرح دهندگان انتقال آب دریای خزر به کویر در کدامین دانشگاه تحصیل و کدام استاد بوم شناس به آنها اکولوژی را آموخته است. آیا آنها از سر انجام بزرگترین رودخانه دست ساخت بشر که بمدت هفت سال زیر فشار سرهنگ معمر قذافی انجام شده و یا از خشک شدن دریاچه آرال ( خوارزم سابق) در همسایگی دریای خزر ،که بخاطر انتقال آب سیحون و جیحون به کویر قره قوم توسط حکومت شوروی سابق، برای کشاورزی، خشک شده است بی خبرند.
آیا می دانند که بعد از چندین سال دریاچه آرال خشک و حالا بجای ماهی در آن شتر چرا می کند .
آیا می دانندکه از مردمان قره قوم بخاطر سرطان و یرقان اثری نیست ، و قرقوم چرنویل دوم لقب گرفته است! آیا آنها واقعا نمی دانسته اند که سد سازی سالیان دراز است که مردود شناخته شده است، آیا از داستان سد 19 طبقه اسوان در مصر بی اطلاع بوده اند،
وای بحال ما دانشگاهیان اگر این بد آموزی ها به مهندسین، دکتر ها، مسئولین دستگاهای دولتی و غیر دولتی ، از نتایج تدریس و آموزش های دانشگاه های ما باشد ، اگر اینگونه باشد ما چگونه می توانیم در برابر آیندگان جوابگو باشیم؟
می گویند و راست هم می گویند کشور نیاز به توسعه دارد، کاملا درست است، اما متاسفانه اصول توسعه پایدار آنگونه که باید برای آنهاتعریف نشده است، شما می دانید هر توسعه ای بایستی پایدار و آینده نگر باشد. تا مفید واقع شود، توسعه پایدار همانند یک صندلی است با چهار پایه. اقتصادی،اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی
– اگر هر کدام از این پایه ها درازتر یا کوتاه تر باشد یا از یک جنس نباشند، این صندلی پایدار نخواهد ماند.. در اغلب پروژه ها ی انجام شده یا پیشنهادی و در دست اجرا بیشتر به پایه اقتصادی، یا اجتماعی انها . و هراز گاهی و بندرت به پایه فرهنگی اندیشه شده است. ولی پایه محیط زیستی همیشه بصورت یک دکور و فقط روی کاغذ بوده است. همین بی توجهی به پایه زیست محیطی شاید یکی از دلایل عمده بروز اینهمه فاجعه های اکولوژیک در ایران باشد. و بدتر اینکه این روزها علیرغم پیدایش اینهمه نابسامانی های زیست محیطی در اندیشه براندازی سازمان حفاطت محیط زیست برآمده اند. که خود تایید ای ست بر نکته بالا !.
– 2- براستی منابع طبیعی چیست؟
هنوز خیلی ها با تفکر سنتی منابع طبیعی را فقط جنگل ، مرتع، دریا و آبزیان و می دانند .چند روز پیش نیز در نشست دانشجویی حرفهای زیر بیان شد ، بدلیل اهمیت ضرورت شناخت منابع طبیعی مخصوصا در هفته منابع طبیعی ، با پوزش مجدا بازگو می شود:
درتعریف منبع در کتاب ها آمده است منبع یک چیز فایده آور است. پس با این تعریف منابع طبیعی چیز های طبیعی فایده آور هستند
آن را به دو گروه تقسیم کرده اند—منابع طبیعی تجدید نا پذیر ، مثل کانی های فلزی و غیر فلزی که از تخصص ما در این نشست، خارج است و منابع طبیعی تجدید پذیر که در تخصص کاری ماست.. منابع طبیعی تجدید شونده فقط جنگل و مرتع نیست، حیات وحش، آب سالم ، هوای پاک، خاک حاصلخیزو… آنچه در طی این سال ها ناگفته مانده است، انسان را نیز شامل می شود.
انسان یک از منابع طبیعی تجدید شونده است. بیکار بودن فارغ التحصیلان متخصص ، جوانان، کارگران و بکار گرفته نشدن این همه نیروهایی که برای ساخت آنها از بودجه عمومی مصرف شده است ، از دست دادن و هدر رفتن منابع طبیعی است، بیابانها ، مراتع، اراضی کشاورزی به کار متعهدانه این منابع نیاز دارد. پر هزینه تر و گرانبهاتر از این منابع نیروهای متخصص ، پزشکان، نخبگان، المپیادی ها یی است که درراس هرم اکولوژیک با مصرف هزینه فراوان از بودجه عموم، قرار گرفته اند. این دسته از منابع طبیعی نیز بدلایلی فراوان از جمله کمبود امکانات تحقیقاتی و کارشایسته برای آنان ، از ایران رفته و یا در حال رفتن هستند . ایران با بالاترین رقم مهاجرت در جهان، بالا تری هزینه از دست دادن منابع طبیعی انسانی را بخود اختصاص داده است. رفع این فاجعه انسانی نیاز به بررسی فراوان و چاره جویی دارد. این منابع رایگان تحت عنوان آنتروپی مثبت، اکوسیستمهای جا افتاده را توانمند تر و با آنتروپی منفی اکوسیستم های مهاجر فرست را ضعیف تر می کند. بدینگونه است که در اصل مارگالف آمده است که: اکوسیستمهای بالغ یا جا افتاده اکوسیستمهای نا بالغ را استثمار یا بهره کشی می کنند. وما در زمینه بازنده هستیم!
3- هشدارهایی برای مشکلات پیش رو
کارشناسان، استادان دانشگاهها، اکولوژیست ها همه از سالهای بسیار دور در مورد هرکدام از فاجعه های اکولوژیک که این روزها اتفاق افتاده است فراوان هشدار داده اند. برای دریاچه ارومیه، تالاب های ایران، موضوع مصرف بیرویه آب، فرسایش خاک، مصرف خطر آفرین سم و کود، تخریب مراتع، جنگلها، ماهیان و حیات وحش و همچنین مشکلات پیش رو برای کشاورزی
از بیش از سی سال پیش مکتوب و غیر مکتوب حرفهایشان را زده اند، کسی به حرفهایشان گوش نداده است و این روزها که حال و روز محیط زیست از نظر جوابگویی به نیاز روز افزون جمعیت با مشکل روبروست، توصیه های قدیم دانشگاهیان را فراموش کرده انتظار دارند ، خرابکاری هایی که مثلا در بیش از 30 سال اتفاق افتاده است در مدتی کوتاه معالجه شود. و بدتر اینکه دست شان را برای کمک به سوی کارشناسان چینی و غیره دراز می کنند. و تاسف اور اینکه هم زمان خرابکاری ها در جا های دیگر همچنان ادامه دارد..
مخثصرا مشکلات پیش رو به عنوان وظیفه ای که برعهده ماست، جهت جلوگیری از فاجعه های اکولوژی و انسانی که در راه است یاد آوری می شود
1- بحران آب، بدلیل گرمتر شدن کره زمین و تغییراتی که در اقلیم رخ داده است، خشکسالی هایی در راه است. بحران آب جدی است، شیرین کردن آب و انتقال آن یک توهم است. شیرین کردن آب هر متر مکعب حد اقل 7000تومان هزینه دارد . انبوه نمکهای بجا مانده مشکل آفرین خواهد بود. این آب در کار کشاورزی اصلا جایگاهی نخواهد داشت.
شهرهای کویری ما خشک و خشک تر خواهد شد، منتظر پناهندگان زیستمحیطی از شهر های کویری مخصوصا سیستان و بلوچستان باشید. آنها بر جمعیت بیکار، ترافیک و سایر مشکلات شهری خواهند افزود.
هر کدام از ما روزانه 2000 لیتر آب مصرف داریم، تعجب نکنید برای خوردن شاید 4 لیتر کافی باشد ولی در صنعت، در کشاورزی،حمل و نقل، ساختمان و در همه فعالیت ها ی شهری سهمی از اب بحساب ماست .
— حالا فکر کنیم که هر سال حداقل یک میلیون نفر به جمعیت ایران افزوده شود
یک میلیون * ضربدر 365* ضربدر 2000 لیتر آب بایستی تولید اضافه بر آنچه در این زمان داریم لازم است
و این در حالی است که ما مراتع و جنگل ها و تالاب هایمان را که منبع اصلی ذخیره سازی آبهای زیر زمینی برای زندگی و کشاورزی و رفاه انسان بوده است کاهش داده یا نابود کرده ایم . همین جمعیت به خانه، کارخانه، جاده، ویلا…..نیاز دارد که آنهم از تبدیل مرتع و جنگلها یا اراضی زراعتی بدست می آید با این حساب، مسئله عمده پیش رو مسئله آب است که قابل اغماض نبوده و بسیار چالش برانگیز خواهد بود.! یاد اوری می کنم ، بحران آب بحران غذا نیز هست زیرا کشاورزی به آب وابسته است
2- و اما غذا
هر انسان برای تغذیه به 4یا 5000 متر مربع زمین کشاورزی نیازمند است ، با تولد هر نوزاد یایستی 4000متر مربع به سطح زیر کشت مان اضافه شود. پس در هر سال بایستی
4000ضربدر یک میلیون به سطح زیر کشت مان بیفزاییم این می شود حد اقل 400000 هکتار
کارشناسان آبخیز داری و اکولوژیست ها می گویند در اثر فرسایش خاک و سیل و سیلاب هرساله حدود یک میلیون هکتار زمین حاصلخیز از دست می رود. و به احتمال برای خانه و نیازمندی های این جمعیت حتی اگر 200000هکتار زمین تغیر کاربری داده شود.. نتیجه اینکه نه تنها 400000 هکتار برای غذای جمعیت اختصاص نداده ایم بلکه یک میلیون و 400 هزار هکتار از سطح اراضی ما کاهش یافته است !،و از مشکلات تولید کشاورزی نیز همگان مطلع هستند.
در آخر صحبت اضافه کنم اگر فکر می شود که چاره کار طرح هایی توهم زا مثل شیرین کردن آبهای شور، انتقال آب و مهار کویر، ارتباط دریای خزر به خلیج فارس ، آوردن گونه های گیاهی و جانوری و یا رو آوردن به تکنولوژی های جدید است. به عنوان وصیت یک اکولوژیست برای آیندگان این یاداشتها را ثبت نمایید . ساده کردن و دستکاری در اکوسیستمهایی مورد مثال حرفهای گول زننده یا سراب های فریبنده ای بیش نیستند، ظاهرا ممکن است چند سالی بسیار خوب و با ظاهری موفق ظاهر شوند ولی پایدار نبوده عواقب آن ممکن است جبران ناپذیرباشد. با شعری از شاملو حرفهایم را مختصر می نمایم

با سپاس از توجه شما ..

زمین مرا، تو را و اجدادمان را/ باسخاوت
در سفره ای رنگین
میهمان کرده بود// و ما // همانگونه که شاملو سرود
اقیانوس را مصرف کردیم
هوا مصرف کردیم// اب را مصرف کردیم…
….
اینک / زمین مرا ، ترا و اجدادمان را
ببازی گرفته است.


+   وحید متانی ; ٩:٥۱ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩۳

ما با طرح ادغام مخالفیم .ایران را ارومیه نکنید !

بیانیه شبکه سمن های محیط زیستی مازندران

"ما با طرح ادغام مخالفیم .ایران را ارومیه نکنید!"

12/12/93

بنام خدا
بیانیه شبکه سمن های محیط زیستی مازندران
ما با طرح ادغام مخالفیم .ایران را ارومیه نکنید !
شور بختانه بنظر میرسد هنوز بخشی از قانون گذاران کشور ما با خطرات متعدد زیست محیطی،شامل بحران آب،پدیده بیابان زایی و ریزگردها،ناپایداری زیست بوم های جنگلی و مرتعی،آلودگی منابع آبی و خاکی و سقوط آزاد رتبه زیست محیطی ایران درپایش های بین الملی ،پی نبرده اند !
نمایندگان محترم:فاجعه نه مربوط به آینده که ما هم اکنون در قلب فاجعه ایم !
چگونه بخشی از نمایندگان می پندارند که محیط زیست کالایی لوکس بوده و می توان آن را در هر ویترینی جای داد ؟ادغام سازمان جنگلها در وزارت کشاورزی و عقیم سازی و نا کارامدی آن امروز دیگر بر هیچکس پوشیده نیست .
واقعا براساس کدام آموزه علمی و با تجربه عینی می توان یک دستگاه نظارتی را در درون یک تشکیلات اجرایی که خود نیاز شدید به نظارت دارد ،جای داد ؟
نمایندگان محترم ،براساس سند چشم انداز تو سعه ملی ،قرار بر تو انمند سازی و ارتقا در سا ختارسازمان محیط زیست بوده ،در صورتی که نتیجه بدون تردید طرح ادغام ،زمین گیر شدن وجه نظارتی این سازمان ا ست واین یعنی باز گذاشتن دست زمین خواران و طبیعت ستیزان !
نمایندگان محترم:حفاظت از محیط زیست با تو جه به گستره و عمق فجایع سال های قبل ، هم اکنون تبد یل به مهم ترین معضل کشور شده است .وضیعت از خط قرمز عبور کرده است ،جایی برای اشتباهی دیگر نیست ،ایران را ارومیه نکنید !ما هر گونه ادغام سازمان محیط زیست در هر سازمان با وزارتخانه ای را عملی کاملا ا شتباه ،ضد تو سعه پایدار وبر علیه منافع کلان ملی ارزیابی کرده و خواهان تجدید نظر اساسی در آن می باشیم .
ما به ویژه از نمایندگان محترم استان مازندران –که قلب محیط زیست کشور است – می خواهیم باتمام توان خود مانع از تصویب چنین طرح هایی شوند.
با احترام :
شبکه سمن های محیط زیستی مازندران
انجمن مهرورزان زمین پاک ساری
انجمن دوست داران دماوند کوه
انجمن یاوران زمین بابل
جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست قائم شهر
جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست تنکابن
کانون طبیعت و سلامت قائمشهر
کانون حفاظت از محیط زیست سفیر دانشگاه بابلسر
انجمن مهرگان طبیعت نکا
ساکنین حرم سبز فردوس بابل
انجمن حمایت از حیوانات بابلسر
دوستداران محیط زیست بابلسر
انجمن کوه نوردان بابل
انحمن کوه نوردان قائمشهر
انجمن کوه نوردان ساری
انجمن کوه نوردان آمل
موسسه دیار سبزآمل
انجمن قوهای مهاجر سرخرود
انجمن پویندگان افق سبز بابل
دوستداران میانکاله
انجمن دوستداران سبززاغمرز
همیاران طبیعت اسبو کلا
انجمن فرزندان زمین پاک داربکلاه
توسعه پایدار قائمشهر
انجمن پژوهندگان سبز بابل
محیط زیست آسان ساری
انجمن حمایت از قو های مهاجر محمود آباد
رفتگران طبیعت مازندران
کانون ساحل سبز مازندران
انجمن گردشگری ورزشی جالوس
جعمیت نگاه سبز رامسر
انجمن توانمدسازی پارسیان قائمشهر
کانون تامتان دوراندیش آمل
کانون جسم و اندیشه اندیشه تنکابن
انجمن لارکوه لاریجان
کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران
موسسه فرهنگ و توسعه پایدار ایرانیان
موسسه یاوران سرزمین آ ریا
انجمن سبز اندیشان گلوگاه
دیده بان میانکاله
نماینده آسان شجر گلوگاه
تو سعه بهشت پنهان ساری
حافظان محیط زیست و منابع طبیعی داربکلا
همیاران طبیعت جنگل مرس سی سنگده
حافظان منابع طبیعی و محیطزیست بهشهر
انجمن دوستداران طبیعت و محیط زیست شهر رستمکلا
رفتگران طبیعت کردستان
انجمن طبیعت زاگرس
رفتگران ایران
انجمن زیست محیطی بلوط لرستان
شبکه تشکل های زیست محیطی استان لرستان

+   وحید متانی ; ۱٢:۳٤ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳٩۳

دفاع از سازمان محیط زیست، دفاع از تمامیت ارضی کشور

عباس محمدی:مسئول دیده بان کوهستان

طرح ادغام سازمان حفاظت محیط زیست با سازمان جنگل‌ها و مراتع (در واقع، تنزل درجه‌ی سازمان به یک معاونت در وزارتخانه‌ی کشاورزی)، یا حتی طرح تبدیل این سازمان به وزارتخانه، در شرایط کنونی فقط به تضعیف هرچه بیشتر تشکیلات مسوول حفظ سلامت هوا و آب و خاک که مسوول زندگانی زیستمندان کشور هم هست، خواهد انجامید.

منبع: خبرآنلاین

+   وحید متانی ; ٢:٠۳ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳٩۳

15 اسفند روز درختکاری

15 اسفند روز درختکاری و آغاز هفته منابع طبیعی گرامی باد

 انجمن کوه‌نوردان قائمشهر، با همکاری اداره منابع طبیعی شهرستان قائمشهر و سوادکوه و کمیته محیط‌ زیست انجمن توسعه پایدار قائمشهر برگزار می‌کند:

شعار دوستداران طبیعت و دیده بان کوهستان در این برنامه:

سازمان محیط زیست را منحل نکنید!

برنامه‌ی یکروزه‌ی درختکاری و پیاده روی در منطقه‌ی بشل شیرگاه، جمعه 15 اسفند 1393

عکس : آرشیو انجمن کوه نوردان قائمشهر - اسفند 91

پوستر روز درختکاری - مرجان جنگی http://negarkhaneh.ir

 

+   وحید متانی ; ۱:۳٦ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳٩۳

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir